ਅੰਡਰਰੇਟਡ ਫਿਜ਼ੀਲੀਅਸ

ਅੰਡਰਰੇਟਡ ਫਿਜ਼ੀਲੀਅਸ

ਫਿਜਾਲਿਸ ਇਕ ਸਬਜ਼ੀ ਹੈ ਜੋ ਜਾਣਨ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਯੋਗ ਹੈ

ਲੈਨਿਨਗ੍ਰਾਡ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਕੀਨ ਗਾਰਡਨਰਜ਼ ਦੇ ਪਲਾਟਾਂ 'ਤੇ ਅਜੇ ਵੀ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ' ਤੇ ਫੈਲੀਆਂ ਨਹੀਂ ਹੋਈਆਂ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਫਸਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਧਿਆਨ ਦੇਣ ਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਹਨ. ਭੌਤਿਕ.

ਇਹ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੱਖਣੀ ਅਮਰੀਕਾ ਤੋਂ ਰੂਸ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਥੇ ਇਹ ਕਾਫ਼ੀ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ. ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਫਿਜ਼ੀਲਿਸ ਦੇ ਫਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉੱਚ ਸੁਆਦ ਅਤੇ ਅਮੀਰ ਬਾਇਓਕੈਮੀਕਲ ਰਚਨਾ ਦੁਆਰਾ ਵੱਖਰੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਚੀਨੀ, ਵਿਟਾਮਿਨ ਸੀ ਦੀ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਮਾਤਰਾ, ਜੈਵਿਕ ਐਸਿਡ, ਟਰੇਸ ਐਲੀਮੈਂਟਸ, ਪੇਕਟਿਨ ਪਦਾਰਥ ਹੁੰਦੇ ਹਨ.

ਫਿਜੀਲਿਸ ਇਕੋ ਸਬਜ਼ੀ ਹੈ ਜਿਸਦੀ ਇਕ ਜੈਲਿੰਗ ਪ੍ਰਾਪਰਟੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਮਿਲਾਵਟੀ ਉਦਯੋਗ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ ਤੇ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਇਸ ਦੇ ਫਲ ਤਾਜ਼ੇ ਭੋਜਨ ਲਈ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਜੈਮ, ਜੈਮ, ਜੈਮ, ਕੰਪੋਟੇ, ਕੈਵੀਅਰ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਮਕੀਨ, ਅਚਾਰ ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ.

ਫਿਜ਼ੀਲੀਅਸ ਫਲ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਕਿਡਨੀ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਲਈ ਲੋਕ ਦਵਾਈ ਵਿੱਚ ਵਰਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ. ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਲੈਰੇਟਿਕ, ਹੇਮੋਸਟੈਟਿਕ ਅਤੇ ਐਂਟੀਸੈਪਟਿਕ ਗੁਣ ਹਨ.

ਸੇਂਟ ਪੀਟਰਸਬਰਗ ਦੇ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਉਤਪਾਦਕਾਂ ਲਈ ਫਿਜੀਲਿਸ ਦਿਲਚਸਪ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਗਰਮੀ 'ਤੇ ਟਮਾਟਰ ਨਾਲੋਂ ਘੱਟ ਮੰਗਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਕ ਸਾਧਾਰਣ ਖੇਤੀ ਤਕਨੀਕ ਹੈ.

ਫਿਜ਼ੀਲਿਸ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੈ ਰਾਤੀ ਪਰਿਵਾਰ, ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਟਮਾਟਰ, ਮਿਰਚ, ਬੈਂਗਣ ਅਤੇ ਆਲੂ. ਇਸਦਾ ਨਾਮ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਤੋਂ ਮਿਲਿਆ (ਯੂਨਾਨ ਵਿਚ ਫਿਜ਼ਾ - ਬੁਲਬੁਲਾ), ਜੋ ਕਿ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਉੱਗਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੈਪਾਂ ਵਾਂਗ ਫਲ ਨਾਲ ਚਿੰਬੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਕਿਸਮਾਂ ਅਤੇ ਕਿਸਮਾਂ ਭੌਤਿਕੀ

ਫਿਜ਼ੀਲਿਸ ਜੀਨਸ ਵਿਚ 110 ਬੋਟੈਨੀਕਲ ਸਪੀਸੀਜ਼ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ. ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਫਲਾਂ ਲਈ ਕੁਝ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀਆਂ ਫਸਲਾਂ ਦੀ ਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁੰਦਰ, ਚਮਕਦਾਰ ਰੰਗ ਦੇ ਕੱਪ ਦੇ ਕਾਰਨ ਸਜਾਵਟੀ ਪੌਦਿਆਂ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ, ਬਾਗ਼ ਵਿਚ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਸਰਦੀਆਂ ਦੇ ਗੁਲਦਸਤੇ ਬਣਦੇ ਹਨ.

ਗਾਰਡਨ ਫਿਜ਼ੀਲਿਸ, ਸਾਹਿਤ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਣਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਕ ਬਾਰਾਂਦਰੀ ਪੌਦੇ ਦੀ ਇਕ ਜੰਗਲੀ ਏਸ਼ੀਆਈ ਸਪੀਸੀਜ਼ ਤੋਂ ਇਕ ਸਾਲਾਨਾ ਵਧ ਰਹੀ ਡੰਡੀ ਨਾਲ ਵੱਖਰਾ, ਪਰ ਪਤਝੜ ("ਫਲੈਸ਼ਲਾਈਟ") ਦੁਆਰਾ ਚਮਕਦਾਰ ਰੰਗ ਦੇ ਇਕ ਵੱਡੇ ਕੱਪ ਵਿਚ ਇਕ ਛੋਟੇ ਬੇਰੀ ਦੇ ਨਾਲ.

ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਫਲਾਂ ਵਾਲੇ ਫਿਜ਼ੀਲਿਸ ਕਿਸਮਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੋਟੈਨੀਕਲ ਅਤੇ ਆਰਥਿਕ ਗੁਣਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਦੋ ਸਮੂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ.

ਪੇਰੂਵੀਅਨ ਫਿਜਾਲਿਸ ਮੂਲ ਅਤੇ ਕਾਸ਼ਤ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਿਆਂ, ਇਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਜ਼ੀਲ ਦੇ ਫਿਜ਼ੀਲਿਸ, ਕੋਲੰਬੀਆਈ ਮੱਛੀ ਦਾ ਸੂਪ, ਵੈਨਜ਼ੂਏਲਾ ਟਾਪੋ-ਟੋਨੋ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਪੌਦੇ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਗਰਮੀ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਾਸ਼ਤ ਸਿਰਫ ਦੱਖਣੀ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਪੌਦੇ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਬੀਜਾਂ ਅਤੇ ਰਾਈਜ਼ੋਮ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਸਾਰਿਤ. ਡੰਡੀ ਖੜ੍ਹੀ ਹੈ, 70-200 ਸੈ.ਮੀ. ਉੱਚ, ਥੋੜੀ ਜਿਹੀ ਸ਼ਾਖਾ, ਸੰਘਣੀ ਜੂਨੀ. ਪੱਤੇ ਬਰੀਕਨ ਸਰੋਂ ਵਾਲੇ ਕਿਨਾਰਿਆਂ ਅਤੇ ਲੰਬੇ ਪੁਆਇੰਟ ਟਿਪ ਦੇ ਨਾਲ 6-15 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਲੰਬੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕੈਲੀਕਸ ਘੰਟੀ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਪੇਰੂਵੀਅਨ ਫਿਜਾਲਿਸ ਇਕ ਸਵੈ-ਪਰਾਗਿਤ ਹੈ. 10-15 ਮਿਲੀਮੀਟਰ ਦੇ ਵਿਆਸ ਦੇ ਨਾਲ ਬੇਰੀ, 6-13 ਗ੍ਰਾਮ ਭਾਰ, ਪੀਲਾ, ਬਹੁਤ ਸਵਾਦ, ਮਿੱਠਾ ਅਤੇ ਖੱਟਾ, ਖੁਸ਼ਬੂ ਵਾਲਾ.

ਸਟ੍ਰਾਬੇਰੀ ਫਿਜ਼ੀਲਿਸ ਜਾਂ ਬੱਤੀ ਕੇਪ ਕਰੌਦਾ, ਬਾਰਬਾਡੋਸ ਫਿਜ਼ੀਲਿਸ, ਸਟ੍ਰਾਬੇਰੀ ਟਮਾਟਰ, ਇਕ ਸਾਲ ਦਾ ਠੰਡ, ਵਧੇਰੇ ਜਲਦੀ ਪੱਕਣਾ (100 ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ ਵਧਣ ਦਾ ਮੌਸਮ) ਪੇਰੂ ਵਰਗੀ ਕਿਸਮ ਦੀ. ਇਹ ਖੁੱਲੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਬੀਜ ਬੀਜ ਕੇ ਉਗਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਪੌਦੇ ਲਈ ਬਿਹਤਰ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਠੰਡ ਪੌਦੇ ਲਈ ਵਿਨਾਸ਼ਕਾਰੀ ਹਨ.

ਪੌਦੇ ਘੱਟ (35-45 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ) ਘੁੰਮਦੇ ਜਾਂ ਅਰਧ-ਉਭਰੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ, ਸੰਘਣੀ ਜੂਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਪੱਤੇ ਆਕਾਰ ਦੇ ਦਰਮਿਆਨੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅੰਡਾਕਾਰ, ਫਰੂਟਿੰਗ ਕੈਲਿਕਸ (ਕੈਪ) 2-3 ਸੈ.ਮੀ. ਦੇ ਵਿਆਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਪੰਜ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਪੱਸਲੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਗੋਲ-ਕੋਨਿਕਲ, ਅਧਾਰ ਤੇ ਡੂੰਘੇ ਉਦਾਸ. ਬੇਰੀ ਦਾ ਆਕਾਰ 6-12 ਮਿਲੀਮੀਟਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਭਾਰ 3-5 ਗ੍ਰਾਮ, ਅੰਬਰ-ਪੀਲਾ, ਸਟ੍ਰਾਬੇਰੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਨਾਲ ਮਿੱਠਾ, ਕਠੋਰ - ਇਕ ਨਾਈਟ ਸ਼ੇਡ ਦੇ ਰੂਪ ਨਾਲ.

ਦੋਵੇਂ ਪੇਰੂਵੀਅਨ ਅਤੇ ਸਟ੍ਰਾਬੇਰੀ ਫਿਜ਼ੀਲੀਅਸ ਸਭਿਆਚਾਰ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ (200 ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ) ਤੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਨਾ ਸਿਰਫ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿਚ, ਬਲਕਿ ਯੂਰਪ, ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਹੋਰ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿਚ ਵੀ. ਦੋਵੇਂ ਕਿਸਮਾਂ ਨੂੰ ਕੱਚੇ, ਸੌਗੀ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਸੁੱਕੇ, ਕੰਪੋਟੇਸ, ਪੁਡਿੰਗਸ, ਜੈਮ ਅਤੇ ਮਠਿਆਈ ਬਣਾਉਣ ਲਈ, ਕੈਂਡੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਪੈਰਿਸ ਦੇ ਮਿਠਾਈਆਂ ਵਾਲਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਬਹੁਤ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕੀਤੀ ਗਈ.

ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਫਲਾਂ ਵਾਲੇ ਫਿਜ਼ੀਲਿਸ ਦੇ ਦੂਜੇ ਸਮੂਹ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ... ਇਹ ਸਰੀਰਕ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਮੈਕਸੀਕਨ ਮੂਲ ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਦੇ ਭੌਤਿਕ ਨੂੰ ਮੈਕਸੀਕਨ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਮੈਕਸੀਕੋ ਵਿਚ, ਸਬਜ਼ੀ ਫਿਜ਼ੀਲਿਸ ਦੀ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ "ਟੋਮੈਟਿਲ" ਅਤੇ "ਮਿਲਟੋਮੈਟ", ਅਰਥਾਤ ਨਾਵਾਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਮੈਕਸੀਕਨ ਟਮਾਟਰ. ਸਥਾਨਕ ਆਬਾਦੀ ਮਿਰਚ, ਗਰਮ ਹੋਏ ਆਲੂ, ਉਬਾਲੇ ਅਤੇ ਪੱਕੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਨਮਕ ਪਾਉਣ ਦੇ ਨਾਲ ਗਰਮ ਚਟਣੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਕੱਚੇ ਫਲਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੀ ਹੈ.

ਮੈਕਸੀਕਨ ਫਿਜ਼ੀਲਿਸ

ਸਾਲਾਨਾ, ਪੈਰੀਫਿਰਲੀਲੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬੂਰ ਪਾਉਣ ਵਾਲਾ ਪੌਦਾ. ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ, ਅਰਧ-ਚਿਕਨਾਈ ਦੇ ਰੂਪ ਹੁੰਦੇ ਹਨ (ਉਚਾਈ 30-40 ਸੈ) ਦੀ ਬਰਾਂਚਿੰਗ ਐਂਗਲ 140 ° ਤੱਕ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਲੰਬੇ (1 ਮੀ) ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਡੰਡੀ ਤੋਂ 35-45 ° ਦੇ ਕੋਣ 'ਤੇ ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਹੈ.

ਸਮੂਹ ਦੇ ਅੰਦਰ, 30-90 ਗ੍ਰਾਮ ਭਾਰ ਦੇ ਹਰੇ, ਚਿੱਟੇ, ਚਿੱਟੇ, ਪੀਲੇ, ਪੀਲੇ-ਜਾਮਨੀ, ਗਹਿਰੇ ਜਾਮਨੀ ਰੰਗ ਦੇ, ਫਲੈਟ, ਅੰਡਾਕਾਰ, ਉੱਚੇ ਪਾੜੇ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਨਿਰਵਿਘਨ, ਦੋਵਾਂ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ. ਸੁਆਦ ਲਈ - ਮਿੱਠੇ-ਮਿੱਠੇ ਤੋਂ ਮਸਾਲੇਦਾਰ-ਖਟਾਈ ਤੱਕ ਇਕ ਕੋਝਾ ਪਰਫਾਰਮੈਟ. ਫਲਾਂ ਦੇ ਕੱਪ (ਕੈਪਸ) ਸ਼ਕਲ, ਰੰਗ ਅਤੇ ਅਕਾਰ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਵਿਭਿੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ - ਉਹ ਜਾਂ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਵੱਡੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਇਸ ਦੇ ਉਲਟ, ਵੱਡੇ ਫਲਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪਾਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ.

ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਮੈਕਸੀਕਨ ਫਿਜ਼ੀਲੀਅਸ ਦੱਖਣੀ ਅਮਰੀਕੀ ਮੂਲ ਦੇ ਫਿਜ਼ੀਲਿਸ ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਉਤਪਾਦਕ ਅਤੇ ਘੱਟ ਗਰਮੀ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦੇ ਹਨ.

ਲੈਨਿਨਗ੍ਰਾਡ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਫਿਜ਼ੀਲਿਸ ਖੁੱਲੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉੱਗਦਾ ਹੈ ਅਤੇ 2 ਤੋਂ 4 ਕਿਲੋ ਪ੍ਰਤੀ ਮੀਟਰ ਤੱਕ ਦਾ ਝਾੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ. ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕਿਸਮਾਂ ਹਨ: ਸਟ੍ਰਾਬੇਰੀ ਫਿਜ਼ੀਲਿਸ - ਸਟ੍ਰਾਬੇਰੀ 573, ਕਨਫੈਕਸ਼ਨਰੀ, ਕੋਰੋਲੇਕ, ਸੋਨੇ ਦਾ ਪਲੇਸਰ; ਮੈਕਸੀਕਨ ਫਿਜਾਲਿਸ - ਮਾਸਕੋ ਜਲਦੀ, ਗਰਾਉਂਡ ਮਸ਼ਰੂਮ, ਕੁਦੇਸਨਿਕ, ਹੈਰਾਨੀ, ਪਰਉਪਕਾਰੀ.

ਵਧ ਰਹੀ ਫਿਜ਼ੀਲੀਅਸ

ਸਾਡੀ ਛੋਟੀ ਗਰਮੀ ਅਤੇ ਬਾਰ ਬਾਰ ਬਸੰਤ ਅਤੇ ਪਤਝੜ ਦੇ ਫਰੂਟਸ ਦੇ ਹਾਲਾਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਟਮਾਟਰਾਂ ਵਾਂਗ ਫਿਜੀਲਿਸ, ਬੂਟੇ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਨਿਕਾਸ ਨਾਲ ਉਗਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਜਦੋਂ ਪੌਦੇ ਉੱਗਦੇ ਹਨ, ਸਟ੍ਰਾਬੇਰੀ ਫਿਜ਼ੀਲਿਸ ਮੈਕਸੀਕਨ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਪਹਿਲਾਂ ਬੀਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਵਧੇਰੇ ਥਰਮੋਫਿਲਿਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਲੈਨਿਨਗ੍ਰਾਡ ਖੇਤਰ ਦੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ - ਮਈ ਅਪ੍ਰੈਲ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਮੈਕਸੀਕਨ - ਅਪ੍ਰੈਲ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਹੌਲੀ ਵਧਦਾ ਹੈ.

ਮੈਕਸੀਕਨ ਫਿਜ਼ੀਲਿਸ ਦੇ ਪੌਦਿਆਂ ਨੂੰ ਭੰਗ ਕਰਨ ਵਿਚ ਸਿਰਫ 25-30 ਦਿਨ ਲੱਗਦੇ ਹਨ. ਬਿਜਾਈ ਬੀਜਾਂ ਦੁਆਰਾ naklyuvannye ਕਮਰੇ ਦੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਗਰਮ ਗ੍ਰੀਨਹਾਉਸਾਂ ਅਤੇ ਹਾਟਬੈੱਡਾਂ ਵਿੱਚ ਬਕਸੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮੈਂਗਨੀਜ ਦੇ ਘੋਲ ਵਿੱਚ ਪਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਮੈਕਸੀਕਨ ਫਿਜ਼ੀਲੀਅਸ ਦੇ ਬੂਟੇ ਬਿਨਾਂ ਸਫਲਤਾਪੂਰਵਕ ਉਗਾਏ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਸਟ੍ਰਾਬੇਰੀ ਅਤੇ ਪੇਰੂ ਫਿਜ਼ੀਲਿਸ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ, ਜੋ ਕਿ ਵਧੇਰੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਵਿਕਸਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਚੁਣਨਾ ਬਿਹਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਪੌਦੇ ਲਗਾਉਣ ਦਾ ਖੇਤਰ ਕਤਾਰਾਂ ਵਿਚ 5-6 ਸੈਮੀ ਅਤੇ ਕਤਾਰਾਂ ਵਿਚਕਾਰ 8-10 ਸੈਮੀ.

ਜੇ ਫਸਲਾਂ ਸੰਘਣੇ ਹੋਣ ਤੇ ਬਾਹਰ ਆ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਤਲੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਬੂਟੇ ਦੇ 1-2 ਸੱਚੇ ਪੱਤੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਰਿਮੋਟ ਪੱਕੀਆਂ ਬੂਟੀਆਂ ਨੂੰ ਮੁਫਤ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਕੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਇਹ ਯਾਦ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉੱਚ ਤਾਪਮਾਨ ਅਤੇ ਨਮੀ 'ਤੇ, ਮੈਕਸੀਕਨ ਫਿਜ਼ੀਲੀਅਸ ਦੇ ਪੌਦੇ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਫੈਲਦੇ ਹਨ, ਅਕਸਰ ਲੇਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਕਾਲੇ ਲੱਤ ਨਾਲ ਬਿਮਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ 15-17 ° C ਦੇ ਘੱਟ ਤਾਪਮਾਨ ਤੇ ਅਤੇ ਪੌਦਿਆਂ ਦੀ ਚੰਗੀ ਹਵਾਦਾਰੀ , ਮਜ਼ਬੂਤ, ਸਟਿੱਕੀ ਅਤੇ ਸਿਹਤਮੰਦ ਪੌਦੇ ਵਿਕਸਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਇਸ ਦੀ ਦੇਖ-ਭਾਲ ਕਰਨ ਵਿਚ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ,ਿੱਲੀ, ਚੰਗੀ (ਅਕਸਰ ਨਹੀਂ) ਪਾਣੀ ਦੇਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ.

ਜੇ ਪੌਦੇ ਬਹੁਤ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਵਿਕਸਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਪਤਲੇ ਡੰਡੇਾਂ ਵਿਚ ਫੈਲਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਇਕੋਫੋਸੀ - 4 ਲਿਟਰ ਪ੍ਰਤੀ ਪਾਣੀ 1 ਲੀਟਰ ਦੇ ਨਾਲ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਖੁੱਲੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਬੀਜਣ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਪੌਦੇ ਇੱਕ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਕਸਤ ਰੂਟ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਅਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਮੁਕੁਲਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ. ਇਸ ਲਈ, 10-12 ਡਿਗਰੀ ਸੈਲਸੀਅਸ ਦੇ ਬਾਹਰੀ ਹਵਾ ਦੇ ਤਾਪਮਾਨ ਤੇ, ਪੌਦੇ ਸਖਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਸ inੰਗ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਦਿਨ ਛੱਡਦੇ ਹਨ.

ਸਿਰਫ ਉਦੋਂ ਜਦੋਂ ਠੰਡ ਦਾ ਖ਼ਤਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪੌਦੇ ਕਮਰੇ ਵਿਚ ਲਿਆਂਦੇ ਜਾਂ ਸਪੂਨਬੌਂਡ ਨਾਲ coveredੱਕੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. 10-12 ਦਿਨਾਂ ਲਈ, ਸੁਪਰਫਾਸਫੇਟ ਨਾਲ ਬੂਟੇ ਦੀ ਆਖਰੀ ਖੁਰਾਕ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ (ਪਾਣੀ ਦੇ 1 ਲੀਟਰ ਲਈ, ਖਾਦ ਦੇ 3 ਗ੍ਰਾਮ). ਬੀਜਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਜਦੋਂ ਪੌਦੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਪਾਣੀ ਪਿਲਾਉਣ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਘੱਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ, ਪੌਦਿਆਂ ਨੂੰ ਪੱਕਣ ਤੋਂ ਰੋਕਦਾ ਹੈ.

ਸਰੀਰਕ ਬੂਟੇ ਮਈ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ-ਜੂਨ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ (ਟਮਾਟਰ ਨਾਲੋਂ 7-10 ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ) ਖੁੱਲੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਲਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. ਲਾਉਣਾ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਸਵੇਰੇ, ਇਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਿੰਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਰੂਟ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨੂੰ ਮਕੈਨੀਕਲ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਘੱਟ ਝੱਲਣਾ ਪਏ. ਪਲਾਟ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਾਨਬੱਧ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਤਾਂ ਕਿ ਇੱਥੇ ਪ੍ਰਤੀ ਮੈਕਸੀਕਨ 3-4 ਮੈਕਸੀਕਲ ਫਿਜ਼ੀਲਿਸ ਅਤੇ 5-6 ਸਟ੍ਰਾਬੇਰੀ ਪੌਦੇ ਹੋਣ. ਦਿਨ ਦੇ ਦੂਜੇ ਅੱਧ ਵਿਚ ਜ਼ਮੀਨ ਵਿਚ ਪੌਦੇ ਲਗਾਉਣਾ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਬੱਦਲਵਾਈ ਵਾਲੇ ਮੌਸਮ ਵਿਚ, ਦਿਨ ਵਿਚ ਇਹ ਸੰਭਵ ਹੈ. ਨਮੀ ਵਾਲੇ ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿਚ, ਪੌਦਿਆਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਖੜ੍ਹੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਲਈ 30-40 ਸੈ.ਮੀ. ਦੀ ਉਚਾਈ ਵਾਲੀ ਮਿੱਟੀ ਵਿਚ ਫਿਜ਼ੀਲਿਸ ਉਗਾਉਣ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.

ਇਸ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਤਹਿਤ ਅਨਾਜ ਦੀ ਵੰਡ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਗਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ ਜੋ ਮੀਂਹ ਦੇ ਪਾਣੀ ਦੁਆਰਾ ਹੜ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਨਹੀਂ ਹਨ. ਤੇਜ਼ਾਬ ਵਾਲੀ ਮਿੱਟੀ (4.5 ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਦੀ pH) ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੈ. ਆਲੂਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਕੋਈ ਵੀ ਫਸਲ ਫਿਜ਼ੀਲਿਸ ਲਈ ਪੂਰਵਜ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ.

ਫਿਜ਼ੀਲਿਸ looseਿੱਲੀ, ਉਪਜਾ,, ਚੰਗੀ-ਰੇਸ਼ੇ ਵਾਲੀ ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਬੂਟੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਭਰੀ ਹੁੰਦੀ. ਇਸ ਲਈ, ਪੌਦੇ ਉਗਾਉਣ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਰੁੱਤ ਦੀ ਰੁੱਤ ਵਿਚ 20-25 ਸੈ.ਮੀ. ਦੀ ਡੂੰਘਾਈ ਤੱਕ ਪੁੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਸ ਦੇ ਉੱਪਰ ਸੜਿਆ ਹੋਇਆ ਖਾਦ ਪੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਫਿਜ਼ੀਲਿਸ ਦੇ ਅਧੀਨ ਤਾਜ਼ੀ ਖਾਦ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਮਾੜੇ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਸਿੱਟੇ ਵਜੋਂ ਪੱਤਿਆਂ ਅਤੇ ਪੱਤਿਆਂ ਦਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਵਾਧਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਅੰਡਾਸ਼ਯ ਦੇ ਗਠਨ ਵਿਚ ਦੇਰੀ ਅਤੇ ਫਲਾਂ ਨੂੰ ਪੱਕਣਾ. ਹਾਸ਼ੀਏ ਵਾਲੀ ਮਿੱਟੀ 'ਤੇ, ਖਾਦ ਜਾਂ ਖਾਦ 4-5 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਦੀ ਇੱਕ ਪਰਤ ਵਿੱਚ ਫੈਲਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ 4-5 ਕਿਲੋ / ਮੀਟਰ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰੀ ਹੈ.

Physਸਤਨ ਉਪਜਾity ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੀ ਮਿੱਟੀ ਲਈ ਈਕੋਫੋਸਕੀ ਪ੍ਰਤੀ 10 ਮੀਟਰ ਪ੍ਰਤੀ Physਸਤਨ ਉਪਜਾ² ਮਿੱਟੀ ਲਈ, ਫਿਜੀਲਿਸ ਖਣਿਜ ਖਾਦਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦਾ ਵਧੀਆ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦਾ ਹੈ.

ਖੁੱਲੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਫਿਜ਼ੀਲਿਸ ਦੇ ਵੱਧ ਰਹੇ ਸੀਜ਼ਨ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ looseਿੱਲੀ ਅਤੇ ਨਦੀਨਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਪੌਦਿਆਂ ਦੇ ਵਿਕਾਸ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਮੇਂ ਸਮੇਂ ਤੇ ਸਿੰਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਖੁਆਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਪਹਿਲੀ ਖਾਣਾ ਪੁੰਜ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਿਆਦ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦੂਜਾ - ਫਲਾਂ ਦੇ ਗਠਨ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਤੀਜਾ - 2-3 ਹਫਤਿਆਂ ਬਾਅਦ, ਖਣਿਜ ਖਾਦਾਂ ਦੇ ਹੱਲ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦਿਆਂ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਘਾਹ (ਖਾਦ ਦੇ 1 ਹਿੱਸੇ ਦੇ 5 ਹਿੱਸਿਆਂ ਨਾਲ ਪੇਤਲੀ ਪੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ) ਸੁੱਕੇ ਮੌਸਮ ਵਿਚ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਗਿੱਲੇ ਮੌਸਮ ਵਿਚ 3 ਹਿੱਸੇ), ਗ cow (1:10), ਪੰਛੀਆਂ ਦੀ ਗਿਰਾਵਟ (1:15). ਇੱਕ ਈਕੋਫੋਸਕਾ ਇੱਕ ਖਣਿਜ ਖਾਦ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ - 30-40 ਗ੍ਰਾਮ ਪ੍ਰਤੀ 10 ਲੀਟਰ ਪਾਣੀ. ਖਪਤ ਦੀ ਦਰ - 10 ਲੀਟਰ ਪ੍ਰਤੀ 1 m².

ਟਮਾਟਰ ਦੇ ਉਲਟ, ਫਿਜ਼ੀਲਿਸ ਪੌਦਾ ਮਤਰੇਈ ਜਾਂ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ. ਇਸਦੇ ਉਲਟ, ਵਧੇਰੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸ਼ਾਖਾ ਵਾਲੇ ਪੌਦਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਜਤਨ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ. ਸਰੀਰਕ ਫਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਬਣਦੇ ਹਨ ਜਿਥੇ ਸਟੈਮ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਪੌਦੇ ਦੀਆਂ ਵਧੇਰੇ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਜਿੰਨੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਪੈਦਾਵਾਰ ਹੋਣਗੀਆਂ. ਸ਼ੁਕੀਨ ਸਬਜ਼ੀ ਉਤਪਾਦਕਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਖਾ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਅਤੇ ਪੌਦਿਆਂ ਤੇ ਫਲਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਵੱਧ ਰਹੇ ਮੌਸਮ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿਚ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਦੇ ਸਿਖਰ ਨੂੰ ਚੁਟਕੀ ਦੇਣ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ.

ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਪੌਦੇ ਹਟਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. ਇਹ ਨੋਟ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਫਿਜ਼ੀਲਿਸ ਅਜੇ ਵੀ ਫੈਲੀ ਫਸਲ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ, ਟਮਾਟਰ ਜਾਂ ਮਿਰਚ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਵਿਚ, ਇਹ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਕੀੜਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਵੱਡੇ ਨੁਕਸਾਨ ਦੇ ਘੱਟ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਹੈ.

ਸਰੀਰਕ ਵਾisੀ

ਫਲਾਂ ਨੂੰ ਪੱਕਣਾ ਪੌਦਿਆਂ ਦੇ ਹੇਠਲੇ ਪੱਧਰਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ: ਜਿੰਨੇ ਉੱਚੇ ਫਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਛੋਟੇ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਹ ਪੱਕਦੇ ਹਨ. ਪੱਕਣ ਦਾ ਪਲ ਕੈਪਸ ਦੇ ਸੁੱਕਣ ਅਤੇ ਚਾਨਣ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਫਲਾਂ ਦੀ ਸੁਗੰਧਿਤ ਗੰਧ ਅਤੇ ਰੰਗ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ. ਪੱਕੇ ਫਲ ਡਿੱਗਣ ਲਈ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਜੇ ਮੌਸਮ ਖੁਸ਼ਕ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਨੁਕਸਾਨ ਦੇ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਰਹਿਣਗੇ. ਉਹ ਬਰਸਾਤੀ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਵਿਗੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. ਮੀਂਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਫਲ ਵੱ .ਣ ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ. ਫਿਜੀਲਿਸ ਪਤਝੜ ਦੇ ਥੋੜੇ ਜਿਹੇ ਝਰਨੇ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ.

ਹਾਲਾਂਕਿ, ਫ੍ਰੋਜ਼ਨ ਫਲ ਬਹੁਤ ਮਾੜੇ storedੰਗ ਨਾਲ ਸਟੋਰ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਠੰਡ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅੰਤਮ ਵਾ carryੀ ਕਰਨਾ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੈ. ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਸਟੋਰੇਜ ਲਈ, ਫਲਾਂ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਪੱਕਾ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ.

ਕਿਉਂਕਿ ਪੱਕੇ ਫਲ ਪੌਦਿਆਂ ਤੇ ਥੋੜ੍ਹੇ ਜਿਹੇ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪੌਦੇ ਉੱਗਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਠੰਡ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਡੰਡੀ ਅਤੇ ਟਹਿਣੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਫਲ ਕਟਾਈ ਕਰੋ. ਅਜਿਹੇ ਪੌਦੇ ਇੱਕ ਸੁੱਕੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਲਟਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ.

ਇਕ ਜਾਂ ਦੋ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਬਾਅਦ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਗਦੇ ਫਲ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. ਸਿਹਤਮੰਦ (ਗੈਰ-ਜੰਮੇ) ਫਲ ਛੋਟੇ ਸੁੱਕੇ ਬਕਸੇ ਵਿਚ ਸੁੱਕੇ, ਹਵਾਦਾਰ ਕਮਰੇ ਵਿਚ ਰੱਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. ਇਸ ਫਾਰਮ ਵਿਚ, 1-4 ਡਿਗਰੀ ਸੈਲਸੀਅਸ ਦੇ ਤਾਪਮਾਨ ਤੇ, ਗੈਰ-ਪੱਕੇ ਫਲ ਸਾਰੀ ਸਰਦੀਆਂ, ਪੱਕੇ ਫਲ - 1-2 ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿਚ ਸਟੋਰ ਕੀਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ.

ਨਿਕੋਲੇ ਲਾਪਿਕੋਵ,
ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਵਿਗਿਆਨ ਦੇ ਡਾਕਟਰ


ਟੌਪ -8 ਫਿਜ਼ੀਲਿਸ ਬਾਰੇ ਦਿਲਚਸਪ ਤੱਥ

ਕਿਸੇ ਵੀ ਪੌਦੇ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਫਿਜ਼ੀਲਿਸ ਦੇ ਆਪਣੇ "ਰਾਜ਼" ਅਤੇ ਵਹਿਮਾਂ-ਭਰਮਾਂ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਦਿਲਚਸਪ ਤੱਥਾਂ ਨੂੰ ਇਕ ਕਿਸਮ ਦੀ ਸੂਚੀ ਵਿਚ ਲਿਆਇਆ ਹੈ.

  1. ਫਿਜ਼ੀਲੀਅਸ ਖਾਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਇਸ ਨੂੰ ਉਬਲਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਘਟਾਉਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਫਲ "ਕੱਪ" ਦੇ ਸ਼ੈਲ ਦੇ ਕਾਰਨ ਇੱਕ ਚਿਪਕਟੇ ਖਿੜ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਇਸ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੇ ਬਗੈਰ, ਤੁਸੀਂ ਫਿਜ਼ੀਲਿਸ ਦੇ ਅਨੌਖੇ ਸੁਆਦ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਨੁਭਵ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੋਵੋਗੇ.
  2. ਫਿਜੀਲਿਸ ਇੱਕ ਸੁਤੰਤਰ ਪੌਦੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉੱਗਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਫਲ ਇੱਕ ਆਕਰਸ਼ਕ ਸ਼ੈੱਲ ਵਿੱਚ "ਲੁਕਵੇਂ" ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਫਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਬਣਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬਣਦਾ ਹੈ.
  3. ਇਸ ਕੱਪ ਦੁਆਰਾ ਹੀ ਫਿਜ਼ੀਲਿਸ ਫਲ ਦੀ ਪਰਿਪੱਕਤਾ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਰੰਗ ਬਦਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਮੁਰਝਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਦੇਖੋਗੇ ਕਿ "ਫਲੈਸ਼ਲਾਈਟ" ਨੇ ਆਪਣਾ ਪੁਰਾਣਾ ਸੁਹਜ ਗਵਾ ਲਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਵਾ harvestੀ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੈ.
  4. ਇਸ ਪੌਦੇ ਦਾ ਝਾੜ ਕਾਫ਼ੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਕ ਝਾੜੀ ਤੋਂ 3 ਕਿਲੋ ਤੋਂ ਵੱਧ ਫਲ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਕੱvesੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ.
  5. ਯਾਦ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀ ਮੁੱਖ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਫਿਜ਼ੀਲਿਸ ਦਾ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਸੁਆਦ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪੱਕਣ ਵੇਲੇ ਹੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਲਾਭਦਾਇਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਾਂ ਤਾਂ ਪਹਿਲੀ ਜਾਂ ਦੂਜੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗੀ.
  6. ਫਿਜੀਲਿਸ ਨੂੰ ਇਸਦਾ ਨਾਮ ਸੰਭਾਵਤ ਤੌਰ ਤੇ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਯੂਨਾਨੀ ਤੋਂ ਅਨੁਵਾਦ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ “ਫਿਜ਼ੋ” ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ “ਸੁੱਜਿਆ” ਹੈ, ਜੋ ਫਲਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸ਼ੈਲ ਲਈ ਬਹੁਤ ਖਾਸ ਹੈ.
  7. ਇਸ ਤੱਥ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਕਿ ਪੌਦਾ ਇੱਕ ਝਾੜੀ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਹਰੇ ਮੋ shoulderੇ ਦੀਆਂ ਤਣੀਆਂ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕੋਲੋਰਾਡੋ ਆਲੂ ਦੀ ਬੀਟਲ ਲਈ ਬਿਲਕੁਲ ਦਿਲਚਸਪ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਆਲੂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਫਿਜਲਿਸ ਲਗਾਉਣਾ ਇਕ ਆਮ ਪ੍ਰਥਾ ਹੈ.
  8. ਦੂਜੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਜਾਣਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ੈੱਲ ਦਾ ਕਦੇ ਵੀ ਸੇਵਨ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਨਾਲ ਹੀ ਓਵਰਪ੍ਰਿਪ ਫਲ, ਕਿਉਂਕਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਪਦਾਰਥ ਤੁਹਾਡੀ ਸਿਹਤ 'ਤੇ ਬੁਰਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾ ਸਕਦੇ ਹਨ.
  9. ਅੰਧਵਿਸ਼ਵਾਸ ਫਿਜ਼ੀਲਿਸ ਦੁਆਰਾ ਨਹੀਂ ਲੰਘ ਸਕਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਗੁਲਦਸਤੇ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ ਸੁੱਕੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਅਨੁਕੂਲ ਮਾਹੌਲ ਅਤੇ ਸੁੱਖ ਸੁਣਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਰੀਰਕ ਬੁਰਾਈਆਂ ਅਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਬੁਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਜਾਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੁੰਦਾ ਹੈ.

ਫਿਜੀਲਿਸ ਨਾ ਸਿਰਫ ਇਕ ਪੌਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿਚ ਸਵਾਦ ਅਤੇ ਸਿਹਤਮੰਦ ਫਲ ਹਨ, ਬਲਕਿ ਇਸ ਦੀਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਅਤੇ ਵਹਿਮਾਂ-ਭਰਮਾਂ ਨਾਲ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਇਕ ਹਿੱਸਾ ਵੀ ਹੈ.


ਸਰੀਰਕ: ਉਗਣ ਲਈ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰਨਾ

ਆਧੁਨਿਕ ਖਾਣਾ ਪਕਾਉਣ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨਵੀਨਤਾਵਾਂ ਅਤੇ ਬਰੀਡਰਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਦੇ ਨਤੀਜਿਆਂ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਸੁਧਾਰਿਆ ਅਤੇ ਅਮੀਰ ਬਣਾਇਆ ਹੈ ਕਿ ਬਹੁਤ ਵਾਰ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਮਨਪਸੰਦ ਜੈਮ ਜਾਂ ਅਚਾਰ ਵਿਚ ਕੁਝ ਨਵਾਂ ਅਤੇ ਅਸਲੀ ਸੁਣ ਸਕਦੇ ਹੋ. ਇਨ੍ਹਾਂ ਅਸਾਧਾਰਣ ਨਾਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਹੈ ਫਿਜਲਿਸ ਪੌਦਾ, ਜੋ ਕਿ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਕਾਂ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਰਹੱਸਮਈ othersੰਗ ਨਾਲ ਇਸ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਦਿਲਚਸਪ ਕਰਦਾ ਹੈ.

ਫਿਜੀਲਿਸ ਜੜੀ-ਬੂਟੀਆਂ ਦੀ ਇਕ ਸਪੀਸੀਜ਼ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਨਾਈਟ ਸ਼ੈਡ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੈ. ਫੈਜੀਲਿਸ ਨੂੰ ਦੋ ਵੱਡੇ ਸਮੂਹਾਂ ਵਿਚ ਵੰਡਣ ਦਾ ਰਿਵਾਜ ਹੈ: ਸਬਜ਼ੀ ਜਾਂ ਬੇਰੀ. ਬਾਹਰੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ, ਸੁਆਦ ਅਤੇ ਉਪਯੋਗਤਾ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚ ਹਰ ਇੱਕ ਦੀਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ. ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਫੈਜੀਲਿਸ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਿਸਮਾਂ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਇਸ ਮੌਸਮ ਵਿਚ ਤੁਹਾਡੇ ਨਿੱਜੀ ਪਲਾਟ 'ਤੇ ਵਧਣ ਯੋਗ ਹਨ.


ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਖਾਣ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਫਾਸਲਿਸ ਕਿਵੇਂ ਵਧਣਗੇ. (ਸਾਰੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ).

ਫਿਜ਼ੀਲਿਸ ਦੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਨਾਮ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੁਝ ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਹਨ: ਪੇਰੂਵਿਨ ਗੌਸਬੇਰੀ, ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਚੈਰੀ, ਸਟ੍ਰਾਬੇਰੀ ਟਮਾਟਰ. ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਾਈਟ 'ਤੇ ਉਗਾਉਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਲੈਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਉਪਜ ਦੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿਚ ਗਰੰਟੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ.
ਫਿਜਾਲੀਸ ਨਾਈਟਸੈਡ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਇੱਕ ਸਲਾਨਾ herਸ਼ਧ ਹੈ, ਇਸ ਦੀਆਂ ਦੋ ਖਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਹਨ: ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਦੇ ਫੈਜਲਿਸ ਅਤੇ ਸਟ੍ਰਾਬੇਰੀ ਜਾਂ ਬੇਰੀ ਫਿਜਾਲੀਸ.
ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਫਿਜ਼ੀਲਿਸ ਫਲ ਇਕ ਮਾਸਪੇਸ਼ੀ ਪੀਲੇ-ਹਰੇ ਜਾਂ ਸੰਤਰੀ ਰੰਗ ਦਾ ਬੇਰੀ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਬਹੁਤ ਹੀ ਛੋਟੇ ਟਮਾਟਰ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੱਗਦਾ ਹੈ. ਉਗ ਸਵਾਦ ਹਨ ਅਤੇ ਕੱਚੇ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਸੈਸਡ ਖਾਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਨ.

ਵੈਜੀਟੇਬਲ ਫਿਜ਼ੀਲਿਸ, ਜਾਂ ਫਿਜ਼ੀਲਿਸ ਗਲੂਕੋਪਲੋਡਨੀ (ਫਿਜ਼ੀਲਿਸ ਆਈਕਸੋਕਾਰਪਾ) - ਸਵਾਦ ਅਤੇ ਰਸਦਾਰ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ. ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ: ਪਯੂਬਸੈਂਟ ਫਿਜ਼ੀਲਿਸ (ਫਿਜ਼ੀਲਿਸ ਪਬੈਸੇਸਨਜ਼), ਫਲੋਰੀਡਾ ਫਿਜ਼ੀਲਿਸ (ਫਿਜ਼ੀਲਿਸ ਫਲੋਰੀਡਾਨਾ) ਅਤੇ ਪੇਰੂ ਫਿਜ਼ੀਲਿਸ (ਫਿਜ਼ਾਲਿਸ ਪੇਰੂਵਿਆਨਾ). ਸਾਡੇ ਵਿਥਕਾਰ ਵਿੱਚ ਫਿਜ਼ੀਲਿਸ ਪੇਰੂਵੀਅਨ ਸਿਰਫ ਗ੍ਰੀਨਹਾਉਸਾਂ ਵਿੱਚ ਉਗਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਵੈਜੀਟੇਬਲ ਫਿਜ਼ੀਲੀਅਸ ਛੋਟੇ-ਛੋਟੇ ਫਲ (ਸਟ੍ਰਾਬੇਰੀ, ਕਿਸ਼ਮਿਨ, ਘੰਟੀ) ਅਤੇ ਵੱਡੇ-ਫਲ਼ੇ (ਮਾਰਮੇਲੇਡ) ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ.

ਫਿਜਾਲਿਸ ਅਜੇ ਵੀ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਘੱਟ ਸਭਿਆਚਾਰ ਹੈ. ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਚੱਲ ਰਹੀਆਂ ਘਰੇਲੂ ਕਿਸਮਾਂ, ਗ੍ਰੀਬੋਵਸਕਯਾ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਜਨਨ ਤਜਰਬੇ ਵਾਲੇ ਸਟੇਸ਼ਨ 'ਤੇ, ਅਜੇ ਵੀ ਸ਼ੁਕੀਨ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਉਤਪਾਦਕਾਂ ਦੇ ਬਿਸਤਰੇ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ.ਪਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਪੈਕਟਿਨ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦੀ ਸਮੱਗਰੀ ਅਤੇ ਸ਼ੱਕਰ ਵਿਚ ਐਸਿਡਾਂ ਦਾ ਸੰਤੁਲਿਤ ਅਨੁਪਾਤ, ਭੋਜਣ, ਨਮਕੀਨ, ਅਚਾਰ ਅਤੇ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਦੇ ਕੈਵੀਅਰ ਨੂੰ ਪਕਾਉਣ ਲਈ bothੁਕਵੇਂ ਹਨ.

ਫਿਜ਼ੀਲਿਸ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਮਿੱਟੀ 'ਤੇ ਉਗਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜ਼ੋਰ ਦੇ ਤੇਜ਼ਾਬ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਜਿਸ' ਤੇ ਇਹ ਮਾੜਾ ਵਿਕਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬਿਮਾਰ ਹੈ. ਇਸ ਲਈ, ਤੇਜ਼ਾਬ ਵਾਲੀ ਮਿੱਟੀ ਲਾਹੇਵੰਦ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ.
ਰੇਤਲੀ ਮਿੱਟੀ 'ਤੇ, ਫਲ ਸਵਾਦ ਹੁੰਦੇ ਹਨ.
ਆਲੂ, ਮਿਰਚ ਅਤੇ ਬੈਂਗਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਫਿਜ਼ੀਲਿਸ ਨਹੀਂ ਲਗਾਈ ਜਾਂਦੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਸੰਬੰਧਿਤ ਫਸਲਾਂ ਉਹੀ ਰੋਗਾਂ ਅਤੇ ਕੀੜਿਆਂ ਤੋਂ ਗ੍ਰਸਤ ਹਨ.
ਹਾਂ, ਅਤੇ ਸਰੀਰਕ ਪੌਦੇ ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਇਕਤਰਫਾ ਖ਼ਤਮ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਮਾੜੇ developੰਗ ਨਾਲ ਵਿਕਸਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਜੇ ਕਿਸੇ ਖਾਦ ਨੂੰ ਪੂਰਵ-ਅਨੁਮਾਨਕ ਤੇ ਲਾਗੂ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਤਾਂ ਪਤਝੜ ਦੀ ਖੁਦਾਈ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ 1-5 ਮੀਟਰ ਪ੍ਰਤੀ 4-5 ਕਿਲੋਗ੍ਰਾਮ ਦੀ ਦਰ 'ਤੇ ਸੜੇ ਹੋਏ ਖਾਦ ਜਾਂ ਪੀਟ ਨੂੰ ਜੋੜਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ. ਬਸੰਤ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ, ਮਿੱਟੀ ooਿੱਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਹੋਰ looseਿੱਲੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.
ਪੌਦੇ ਲਗਾਉਣ ਤੋਂ ਇਕ ਹਫਤਾ ਪਹਿਲਾਂ, ਸਾਈਟ ਨੂੰ 15 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਦੀ ਡੂੰਘਾਈ ਤੱਕ ਪੁੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਬਿਸਤਰੇ ਨੂੰ ਪੱਧਰੀ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਮੱਧ ਰੂਸ ਵਿਚ, 50X70 ਸੈ.ਮੀ. ਦੀ ਲਾਉਣਾ ਸਕੀਮ ਅਪਣਾਈ ਗਈ (ਕਤਾਰਾਂ ਵਿਚ 70 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ, ਪੌਦਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇਕ ਕਤਾਰ ਵਿਚ 50 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ).
ਫਿਜ਼ੀਲੀਅਸ ਰੂਟ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਮਿੱਟੀ ਦੀਆਂ ਪਰਤਾਂ ਦੇ ਹੇਠਲੇ ਪੱਧਰ ਵਿੱਚ ਮੁਕਾਬਲਤਨ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਖਾਦ, ਸਤਹ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ, ਪੌਦਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਵਰਤੇ ਜਾਣਗੇ.

ਟਮਾਟਰਾਂ ਵਾਂਗ ਫਿਜਾਲਿਸ, ਪੌਦਿਆਂ ਦੇ ਮਾਧਿਅਮ ਨਾਲ ਉਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਇੱਕ ਸਥਾਈ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਜ਼ਮੀਨ ਵਿਚ ਬੀਜਾਂ ਦੀ ਬਿਜਾਈ ਵੀ ਸੰਭਵ ਹੈ. ਹਾਲਾਂਕਿ, ਮਿੱਟੀ ਦੀਆਂ ਫਸਲਾਂ ਸਿਰਫ ਬਾਗ ਦੀ ਕਿਸਮ ਦੀ ਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਥੋੜੀ ਜਿਹੀ ਲਾਗ ਵਾਲੀ ਮਿੱਟੀ 'ਤੇ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ.

ਸਟੋਰੇਜ ਦੇ 4 ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਸਰੀਰਕ ਬੀਜ ਦਾ ਉਗਣ ਘਟਦਾ ਹੈ.

ਪੌਦੇ 7 9 -9 ਵੇਂ ਦਿਨ 20 temperatures ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਦੇ ਤਾਪਮਾਨ ਤੇ, 12 ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਤਾਪਮਾਨ ਤੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ger ਬੀਜ ਬਿਨਾ ਉਗਦੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਜ਼ਮੀਨ ਵਿਚ ਪਏ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ.
ਬੂਟੇ ਲੈਣ ਵਿਚ ਸਿਰਫ ਇਕ ਮਹੀਨਾ ਲੱਗੇਗਾ.
ਭੋਜਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਖੇਤਰ 6X8 ਸੈ.ਮੀ. ਉੱਚ ਤਾਪਮਾਨ ਅਤੇ ਨਮੀ 'ਤੇ, ਪੌਦੇ ਜਲਦੀ ਖਿੱਚਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਕਾਲੇ ਲੱਤ ਨਾਲ ਬਿਮਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ 16-18 ° ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਹਵਾਦਾਰੀ ਦੇ ਤਾਪਮਾਨ ਤੇ, ਉਹ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਸਟੋਕ ਅਤੇ ਸਿਹਤਮੰਦ ਵਿਕਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ. Seedling ਦੇਖਭਾਲ ningਿੱਲੀ, ਪਤਲਾ, ਚੰਗਾ (ਪਰ ਅਕਸਰ ਨਹੀ) ਪਾਣੀ ਪਿਲਾਉਣ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ. ਜੇ ਇਹ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਵਿਕਸਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਫੈਲਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਪੰਛੀ ਦੀ ਗਿਰਾਵਟ (ਪਾਣੀ ਦੇ 10 ਹਿੱਸਿਆਂ ਦੇ ਬੂੰਦ ਦਾ 1 ਹਿੱਸਾ) ਦੇ ਹੱਲ ਨਾਲ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. 1 ਐਮ 2 ਲਈ, mort ਮੋਰਟਾਰ ਦੀ ਇਕ ਬਾਲਟੀ ਖਪਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਫਿਰ ਜਲਣ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਕਾਰਜਸ਼ੀਲ ਘੋਲ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਕੁਰਲੀ ਕਰੋ.

ਪੌਦੇ ਲਗਾਉਣ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਸਮਾਂ ਦੁਪਹਿਰ ਦਾ ਹੈ. ਬੀਜਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਇਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਿੰਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਨੁਕਸਾਨ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਏ ਬਗੈਰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਇੱਕ ਹਿੱਸੇ ਵਾਲੇ ਪੌਦੇ ਚੁਣ ਸਕਦੇ ਹੋ. ਬੱਦਲਵਾਈ ਵਾਲੇ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ, ਦਿਨ ਦੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਮੇਂ ਬੂਟੇ ਲਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. ਪੌਦੇ ਇੱਕ ਸੱਚੇ ਪੱਤਿਆਂ ਦੀ ਡੂੰਘਾਈ ਤੱਕ ਇੱਕ ਸੁਰਾਖ ਵਿੱਚ ਲਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਤੁਰੰਤ ਸਿੰਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਵੱਡੇ ਬੂਟੇ ਲਈ, ਪਹਿਲਾਂ, 1-1.5 ਲੀਟਰ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਛੇਕ ਵਿਚ ਡੋਲ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪੌਦੇ ਗਿੱਲੀ ਮਿੱਟੀ ਵਿਚ ਥੋੜੇ ਡੂੰਘੇ, ਅਤੇ ਝੁਕੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿਚ ਲਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. ਪੌਦੇ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਦੀ ਜ਼ਮੀਨ ਨਮੀਦਾਰ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜੜ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਦ੍ਰਿੜਤਾ ਨਾਲ ਦਬਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ.

ਦੇਖਭਾਲ ਉਹੀ ਹੈ ਜੋ ਬਿਜਾਈ ਲਈ ਹੈ, ਸਿਵਾਏ ਇਸ ਦੇ ਕਿ ਨਦੀਨਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜਿਆ ਜਾਵੇ. ਸਧਾਰਣ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਪ੍ਰਥਾਵਾਂ ਚੰਗੀ ਫਸਲ ਨੂੰ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ. ਕਮਜ਼ੋਰ ਵਿਕਾਸ ਜਾਂ ਪੱਤਿਆਂ ਦੇ ਪੀਲਾ ਪੈਣ ਨਾਲ, ਜੂਨ ਦੇ ਦੂਜੇ ਅੱਧ ਵਿਚ ਇਹ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਹਰ 10-15 ਦਿਨਾਂ ਵਿਚ, ਪੌਦਿਆਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਸਿੱਲ੍ਹੇ ਅਤੇ ਠੰਡੇ ਗਰਮੀ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਘੱਟ ਗਿੱਲੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਫਿਜ਼ੀਲਿਸ ਨੂੰ ਲਾਜ਼ਮੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਠਹਿਰਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਫਲ ਵਧੀਆ ਪੱਕਣ ਅਤੇ ਪੌਦਿਆਂ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਵਿੱਚ ਕਮੀ ਆਵੇ. ਫਿਜਾਲਿਸ ਇਕ ਮਤਰੇਈ ਜੁੱਤੀ ਜਾਂ ਬੰਨ੍ਹ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਫਲ ਡੰਡੀ ਦੀ ਸ਼ਾਖਾ ਦੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਵਿਕਸਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਝਾੜੀ ਜਿੰਨੀ ਵਧੇਰੇ ਬ੍ਰਾਂਚ ਅਤੇ ਵਧੇਰੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਝਾੜ ਵਧੇਰੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਇਸ ਲਈ, ਬੀਜਾਂ ਲਈ, ਫਲ ਤੰਦਰੁਸਤ ਨਮੂਨਿਆਂ ਦੀ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਸ਼ਾਖਾ ਤੋਂ ਲਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. ਸ਼ਾਖਾ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਅਤੇ ਜੂਨ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿਚ ਫਲਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਧਾਉਣ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਦੇ ਸਿਖਰ ਨੂੰ ਚੁਟਕੀ ਮਾਰ ਸਕਦੇ ਹੋ. ਮੈਕਸੀਕਨ ਫਿਜ਼ੀਲੀਅਸ ਮਧੂ ਮੱਖੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਫੁੱਲਾਂ ਤੋਂ ਰਿਸ਼ਵਤ ਲੈਂਦੇ ਹਨ.

ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਫਿਜ਼ੀਲਿਸ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ:

ਸਰੀਰਕ ਅਨਾਨਾਸ
ਫਲ ਛੋਟੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਨਾਨਾਸ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਵਾਂਗ ਮਿਲਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਦਾ ਨਾਮ ਮਿਲਦਾ ਹੈ. ਉਗ ਸੁਆਦ, ਅਮੀਰ ਖੁਸ਼ਬੂ ਅਤੇ ਛੇਤੀ ਪੱਕਣ ਵਾਲੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਤਾਜ਼ੀ ਖਪਤ ਲਈ ਅਤੇ ਸੁੱਕਣ ਲਈ, ਮਿਠਾਈਆਂ ਬਣਾਉਣ ਲਈ .ੁਕਵਾਂ.

ਫਿਜ਼ਲਿਸ ਗਰਿਬੋਵਸਕੀ 2046.
ਇਹ ਕਿਸਮ ਬਹੁਤ ਜਲਦੀ ਦਰਮਿਆਨੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਝਾੜ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਅਤੇ ਠੰਡਾ-ਰੋਧਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਫਲ ਪੀਲੇ-ਹਰੇ ਰੰਗ ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਗੋਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਥੋੜੇ ਜਿਹੇ ਚਾਪ ਹੁੰਦੇ ਹਨ.

ਫਿਜ਼ੀਲਿਸ ਸਟ੍ਰਾਬੇਰੀ
ਪੌਦਾ 70 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਉੱਚਾ ਹੈ. ਛੋਟੇ-ਫਲ਼ੇ, ਅੰਬਰ ਰੰਗ ਦੇ, ਮਿੱਠੇ, ਇਕ ਸਟ੍ਰਾਬੇਰੀ ਦਾ ਸੁਆਦ ਅਤੇ ਉਹੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਵਾਲਾ. ਤਾਜ਼ੇ ਅਤੇ ਸੁੱਕੇ ਖਪਤ ਲਈ ,ੁਕਵਾਂ, ਮਿਠਆਈ ਬਣਾਉਣ, ਉਬਾਲ ਕੇ, ਡੱਬਾ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਸਰੀਰਕ ਕਿਸ਼ਮਿਸ਼ ਹੈਰਾਨੀ
ਇੱਕ ਘੱਟ ਵਧ ਰਿਹਾ ਪੌਦਾ, ਇੱਕ ਸਲਾਨਾ, ਨਾ ਕਿ ਬਿਹਤਰ ਅਤੇ ਛੇਤੀ ਮਿਹਨਤ. ਪਬਲੀਸੈਂਸ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਨੂੰ ਪਬਸੈਂਟ ਫਿਜ਼ੀਲਿਸ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਤਾਜ਼ੀ ਖਪਤ ਲਈ, ਅਤੇ ਜੈਮ, ਕੰਪੋਟੇਸ, ਆਦਿ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ੁਕਵਾਂ.

ਫਿਜ਼ੀਲਿਸ ਕੋਲੰਬਸ
ਝਾੜੀ ਲੰਬੀ ਹੈ, ਪੌਦਾ ਨੂੰ ਦੇਰ-ਪੱਕਣ ਅਤੇ ਥਰਮੋਫਿਲਿਕ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਣੀਬੱਧ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ. ਤਾਜ਼ੀ ਖਪਤ ਲਈ, ਅਤੇ ਜੈਮ, ਕੰਪੋਟੇਸ ਬਣਾਉਣ ਲਈ .ੁਕਵਾਂ. ਬੇਰੀ ਵਿਟਾਮਿਨ, ਟਰੇਸ ਐਲੀਮੈਂਟਸ, ਪੇਕਟਿਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ.

ਫਿਜ਼ੀਲਿਸ ਕਨਫੈੱਕਸ਼ਨਰੀ 2047.
ਦਰਮਿਆਨੇ ਪੱਕਣ ਦੀ ਇੱਕ ਉੱਚ ਉਪਜ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਵੱਡੀ-ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ. ਫਲ ਖੱਟੇ, ਗੋਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਫਲ ਜਾਂ ਤਾਂ ਹਲਕੇ ਹਰੇ ਜਾਂ ਗੂੜ੍ਹੇ ਹਰੇ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ. ਪੈਕਟਿਨ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦੀ ਵਧੇਰੇ ਸਮੱਗਰੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮਾਰਮੇਲੇਡ, ਮਠਿਆਈਆਂ, ਪੈਟ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮਿਠਾਈਆਂ ਉਤਪਾਦਾਂ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਲਈ ਉੱਚਿਤ.

ਫਿਜ਼ੀਲਿਸ ਕੋਰੋਲੈਕ
ਇੱਕ ਪੱਕਦੀ ਪੱਕੀ ਕਿਸਮ, ਸਬਜ਼ੀ ਦੇ ਸਰੀਰਿਕ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੈ. ਕੈਵੀਅਰ, ਜੈਮ, ਜੈਮ, ਕੈਂਡੀਡ ਫਲ, ਡ੍ਰਾਈ ਵਾਈਨ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਅਚਾਰ ਅਤੇ ਅਚਾਰ ਲਈ ਪ੍ਰੋਸੈਸਿੰਗ ਲਈ .ੁਕਵਾਂ.

ਜਾਦੂਗਰ ਫਿਜ਼ੀਲਿਸ
ਮੱਧ-ਮੌਸਮ ਥਰਮੋਫਿਲਿਕ ਪੌਦਾ. ਤਾਜ਼ੀ ਖਪਤ ਲਈ ਉਚਿਤ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਜੈਮ, ਕੰਪੋਟੇਸ ਬਣਾਉਣ ਲਈ. ਬੇਰੀ ਵਿਟਾਮਿਨ, ਟਰੇਸ ਐਲੀਮੈਂਟਸ, ਪੇਕਟਿਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ.

2045 ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿਚ ਫਿਜ਼ੀਲਿਸ ਮਾਸਕੋ.
ਕਿਸਮ ਬਹੁਤ ਜਲਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਫਲ ਵੱਡੇ, ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਚੰਗੀ ਪੈਦਾਵਾਰ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਸਲਾਦ, ਅਚਾਰ, ਅਚਾਰ, ਕੈਵੀਅਰ, ਸੁਰੱਖਿਅਤ, ਜੈਮ, ਮੁਰੱਬਾ, ਮਾਰਮੇਲੇ ਅਤੇ ਕੈਂਡੀ ਫਲ ਦੇ ਲਈ forੁਕਵਾਂ.

ਫਿਜ਼ੀਲਿਸ ਸ਼ੂਗਰ "ਸੌਗੀ"
ਇੱਕ ਚਮਕਦਾਰ ਸੁਆਦ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਬੂ ਦੇ ਨਾਲ ਛੋਟੀ-ਫਲ਼ੀ ਹੋਈ ਛੇਤੀ-ਪੱਕਣ ਵਾਲੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ. ਤਾਜ਼ੀ ਅਤੇ ਸੰਸਾਧਿਤ ਖਪਤ ਲਈ .ੁਕਵਾਂ

ਫਿਜ਼ੀਲਿਸ ਵੈਜੀਟੇਬਲ ਕਨਫਿ .ਸਰ
ਮੱਧਮ ਛੇਤੀ ਗ੍ਰੇਡ. ਫਲ ਫਲੈਟ-ਗੋਲ, ਹਲਕੇ ਹਰੇ ਜਾਂ ਪੀਲੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਨਾ ਕਿ ਵੱਡੇ. ਗੁਣਕਾਰੀ ਰੱਖਣਾ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਹੈ. ਤਾਜ਼ੇ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਸੈਸ ਕੀਤੇ ਗਏ ਦੋਵਾਂ ਫਾਰਮ ਲਈ .ੁਕਵਾਂ.

ਫਿਜਲਿਸ ਪਲਮ ਜੈਮ
ਬਹੁਤ ਸਜਾਵਟੀ ਦਰਮਿਆਨੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਕਿਸਮ. ਫਲ ਗਹਿਰੇ ਜਾਮਨੀ ਰੰਗ ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਰੰਗ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਲਈ, ਫਲ ਧੁੱਪ ਵਿਚ ਪਿਆ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਤਾਜ਼ੇ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਸੈਸ ਕੀਤੇ ਗਏ ਦੋਵਾਂ ਫਾਰਮ ਲਈ .ੁਕਵਾਂ.

ਫਿਜ਼ੀਲਿਸ ਟੋਮਟੈਲੋ
ਇੱਕ ਮੱਧ-ਮੌਸਮ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ, ਮੈਕਸੀਕਨ ਫਿਜੀਲਿਸ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹਨ, ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਉਪਜ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਫਲ ਲਿਲਾਕ ਧੱਬਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਪੀਲੇ ਜਾਂ ਪੀਲੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਤਾਜ਼ੇ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਸੈਸ ਕੀਤੇ ਗਏ ਦੋਵਾਂ ਫਾਰਮ ਲਈ .ੁਕਵਾਂ.

ਫਿਜ਼ੀਲਿਸ ਪਰਉਪਕਾਰੀ
ਮੱਧ-ਮੌਸਮ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ, ਸਟ੍ਰਾਬੇਰੀ ਫਿਜ਼ੀਲਿਸ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹਨ. ਫਲ ਗੋਲ, ਹਲਕੇ ਪੀਲੇ, ਛੋਟੇ, ਮਿੱਠੇ ਸਵਾਦ, ਬਿਨਾਂ ਤੇਜ਼ਾਬ ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਮਾੜੇ ਹਾਲਾਤਾਂ ਵਿਚ ਫਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੋੜਦੇ ਹਨ. ਤਾਜ਼ੇ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਸੈਸ ਕੀਤੇ ਗਏ ਦੋਵਾਂ ਫਾਰਮ ਲਈ .ੁਕਵਾਂ.

  • ਪੂਰੀ ਫੋਟੋ
  • ਪੂਰੀ ਫੋਟੋ
  • ਪੂਰੀ ਫੋਟੋ

ਅੰਡਰਟੇਕਡ ਫਿਜ਼ੀਲੀਅਸ - ਬਾਗ ਅਤੇ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਵਾਲਾ ਬਾਗ

ਦਾ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਵੇਰਵਾ

ਜੀਨਸ ਦੇ ਮੁੱਖ ਸਜਾਵਟੀ ਨੁਮਾਇੰਦੇ ਹਨ ਭੌਤਿਕ ਸਧਾਰਣ ਅਤੇ ਬਾਗ਼ ਭੌਤਿਕੀ , ਜਾਂ ਫ੍ਰਾਂਸ਼ੈੱਟੀ. ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਕ ਦੱਖਣੀ ਯੂਰਪ ਵਿਚ, ਕ੍ਰੀਮੀਆ ਵਿਚ, ਕਾਕੇਸਸ ਵਿਚ, ਤੁਰਕਮੇਨਸਤਾਨ ਵਿਚ ਅਕਸਰ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਦੂਜਾ ਜਾਪਾਨ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪੂਰਬੀ ਏਸ਼ੀਆ ਦੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ. ਇਹ 1 ਮੀਟਰ ਤੋਂ ਉਪਰ ਬਾਰਾਂਵਾਸੀ, ਜੜ੍ਹੀ ਬੂਟੀਆਂ ਦਾ ਪੌਦਾ ਹੈ. ਇਸ ਵਿਚ, ਇਕ ਆਮ ਵਾਂਗ, ਇਕ ਵੱਡਾ ਬੁਲਬਲੀ, ਸੁੱਜਿਆ ਕਲਾਈਕਸ, ਲਾਲ ਜਾਂ ਸੰਤਰੀ ਰੰਗ ਦੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਫ੍ਰੈਂਸ਼ੈੱਟੀ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਸਜਾਵਟ ਵਾਲੀ ਹੈ. ਇਨ੍ਹਾਂ ਫੈਜਲਿਸ ਦੇ ਫਲ ਭੋਜਨ ਲਈ ਵਰਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਨਹੀਂ - ਇਹ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਹਨ.

ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਭੌਤਿਕੀ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਫਲਾਂ ਦੇ ਨਾਲ: ਪੇਰੂਵੀਅਨ (ਪੇਰੂਵੀਅਨ, ਜਾਂ ਅਨਾਨਾਸ ਚੈਰੀ), ਪਬਲਸੈਂਟ (ਸਟ੍ਰਾਬੇਰੀ), ਗਲੂਟਨ-ਫਰੂਟ (ਮੈਕਸੀਕਨ, ਸਬਜ਼ੀ).

ਹੈ ਭੌਤਿਕ ਸਟ੍ਰਾਬੇਰੀ ਦੇ ਸਵਾਦ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਬੂ ਦੇ ਨਾਲ ਜੂਨੀ ਫਲ ਪੀਲੇ, ਛੋਟੇ, ਬਹੁਤ ਮਿੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ.

ਸਭ ਤੌਂ ਮਾਮੂਲੀ ਭੌਤਿਕ ਮੈਕਸੀਕਨ (ਸਬਜ਼ੀ) ਸੀਆਈਐਸ ਦੇ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ 'ਤੇ, ਇਸ ਨੂੰ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਹਾਲਾਂਕਿ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਕੀਨ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਉਗਾਉਣ ਵਾਲੇ ਇਸ ਨੂੰ ਸਹੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝਣ ਵਿੱਚ ਕਾਮਯਾਬ ਹੋਏ.

ਭੌਤਿਕ ਕਿਸਮ ਮੈਕਸੀਕਨ: ਵੱਡੇ-ਫਲੱਠੇ, ਮਾਸਕੋ ਜਲਦੀ, ਗਰਾਂਟੀ ਗੋਇਬੋਵਸਕੀ, ਕਨਫੈਕਸ਼ਨਰੀ, ਕੋਰੋਲੈਕ.

ਸਟ੍ਰਾਬੇਰੀ ਫਿਜ਼ੀਲੀਅਸ ਕਿਸਮਾਂ: ਗੋਲਡ ਪਲੇਸਰ, ਅੰਬਰ (ਬੇਲਾਰੂਸ ਦੀ ਨੈਸ਼ਨਲ ਅਕੈਡਮੀ ਆਫ ਸਾਇੰਸਿਜ਼ ਦੇ ਰਯੂਯੂ “ਇੰਸਟੀਚਿ ofਟ ਆਫ ਵੈਜੀਟੇਬਲ ਗਰੋਇੰਗ” ਵਿਖੇ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ)

ਪੋਸ਼ਣ ਸੰਬੰਧੀ ਅਤੇ ਸਿਹਤ ਦਾ ਮੁੱਲ

ਮੈਕਸੀਕਨ ਫਿਜਲਿਸ ਫਲ ਵਿਟਾਮਿਨ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੀ ਸ਼ੱਕਰ, ਟੈਨਿਨ, ਪੇਕਟਿਨ ਅਤੇ ਗੇਲਿੰਗ ਏਜੰਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਸੁਆਦ ਅਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੀਵੀ, ਕਰੌਦਾ, ਸਟ੍ਰਾਬੇਰੀ ਦੀ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਂਦਾ ਹੈ. ਫਲ ਤਾਜ਼ੇ ਖਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਬੋਰਸ਼ਕਟ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ. ਕੈਵੀਅਰ ਅਤੇ ਡੱਬਾਬੰਦ ​​ਭੋਜਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਮਕੀਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਟਮਾਟਰ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਚਾਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ.

ਡਾਕਟਰ ਗੁਰਦੇ ਅਤੇ ਬਲੈਡਰ ਵਿਚ ਪੱਥਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਪਿਸ਼ਾਬ ਨਾਲੀ ਦੀ ਸੋਜਸ਼, ਡ੍ਰੋਪਲੀਜ਼, ਗਾoutਟ, ਆਰਟਿਕਲਰ ਗਠੀਏ ਲਈ ਫਿਜ਼ੀਲਿਸ ਦੇ ਫਲਾਂ ਦੇ ਪੇੜ ਨੂੰ ਇਕ ਮੂਤਰ-ਮੂਤਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ.

ਵਧ ਰਹੀ ਸ਼ਰਤਾਂ ਲਈ ਜਰੂਰਤਾਂ.

ਸਰੀਰਕ ਤੌਰ ਤੇ ਗਰਮੀ ਦੀ ਮੰਗ ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ. ਬੀਜ 10-12 ° C ਦੇ ਤਾਪਮਾਨ 'ਤੇ ਉਗਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਸਰਵੋਤਮ ਤਾਪਮਾਨ 20-22 ° ਸੈਂ. ਬਸੰਤ ਅਤੇ ਬਾਲਗਾਂ ਵਿੱਚ ਨੌਜਵਾਨ ਪੌਦੇ - ਪਤਝੜ ਵਿੱਚ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਠੰਡ ਨੂੰ ਸਹਿਣ ਕਰਦੇ ਹਨ. -3 ਡਿਗਰੀ ਸੈਲਸੀਅਸ ਤੋਂ ਘੱਟ ਤਾਪਮਾਨ ਵਿਨਾਸ਼ਕਾਰੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਫਿਜੀਲਿਸ ਮਿੱਟੀ ਲਈ ਵੀ ਘੱਟ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਬਸ਼ਰਤੇ ਜੈਵਿਕ ਅਤੇ ਖਣਿਜ ਖਾਦ ਲਾਗੂ ਕੀਤੀ ਜਾਏ. ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਹ ਹਾਈਗ੍ਰੋਫਿਲਸ ਹੈ.

ਫਿਜ਼ੀਲਿਸ ਮੈਕਸੀਕਨ - ਤੁਲਨਾਤਮਕ ਤੌਰ ਤੇ ਰੰਗਤ ਸਹਿਣਸ਼ੀਲ ਸਭਿਆਚਾਰ, ਇਸ ਨੂੰ 60 x 60 ਲੇਆਉਟ ਵਿਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਕ 80 x 80 ਸੈ.ਮੀ. ਲੇਆਉਟ ਨੂੰ ਅਨੁਕੂਲ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਸਰੀਰਕ ਸਟ੍ਰਾਬੇਰੀ ਚੰਗੀ ਤਰਾਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ. ਲਾਉਣਾ ਸਕੀਮ ਸਬਜ਼ੀ ਭੌਤਿਕ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੈ.

ਵਧ ਰਹੀ ਖੇਤੀਬਾੜੀ

ਪੌਦਿਆਂ ਦੀ ਬਿਜਾਈ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਬੀਜਾਂ ਨੂੰ ਮਾਈਕਰੋਵਾਇੰਟਸ ਦੇ ਘੋਲ ਵਿਚ ਇਕ ਦਿਨ ਲਈ ਡੁਬੋਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਉਹ ਥੋੜ੍ਹੇ ਜਿਹੇ ਸੁੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਤਕ ਉਹ ਵਹਿ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਥੋੜੇ ਜਿਹੇ ਡੱਬਿਆਂ ਵਿਚ ਬੀਜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. ਪੀਟ ਇੱਕ ਘਟਾਓਣਾ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਉੱਚਿਤ ਹੈ. ਬਿਜਾਈ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਘਟਾਓਣਾ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਿੰਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਸੰਕੁਚਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਖੰਡ ਹਰ 2 ਸੈਮੀ 'ਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨਬੱਧ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਬੇਤਰਤੀਬੇ ਬਿਜਾਈ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ. ਬਿਜਾਈ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬੀਜ ਨੂੰ ਮਿੱਟੀ ਦੀ 0.5-1 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਦੀ ਪਰਤ ਨਾਲ ਛਿੜਕਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਨਾਲ coveredੱਕੇ ਹੋਏ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਪਲਾਸਟਿਕ ਦੀ ਲਪੇਟ, ਅਤੇ ਜੇ ਡੱਬਾ ਛੋਟਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਾਰੇ ਪਲਾਸਟਿਕ ਦੇ ਥੈਲੇ ਵਿਚ ਰੱਖੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ. ਡੱਬਾ 20-25 ਡਿਗਰੀ ਸੈਲਸੀਅਸ ਦੇ ਤਾਪਮਾਨ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਹਨੇਰੇ, ਨਿੱਘੀ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਸੁਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕਰੋ ਕਿ ਅੰਨ੍ਹੇਰ ਵਿੱਚ ਪੌਦੇ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ. 15-18 ° C ਦਾ ਤਾਪਮਾਨ ਸਿਰਫ ਉਗਣ ਵਾਲੇ ਪੌਦਿਆਂ ਲਈ ਅਨੁਕੂਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ.

ਪਹਿਲੇ ਸੱਚੇ ਪੱਤਿਆਂ ਦੇ ਪੜਾਅ ਵਿਚ, ਪੌਦੇ ਬਰਤਨ (ਪੀਟ, ਪੋਲੀਥੀਲੀਨ) ਵਿਚ ਜਾਂ ਕਤਾਰਾਂ ਵਿਚ 10 ਸੈ.ਮੀ. ਦੀ ਦੂਰੀ ਵਾਲੇ ਬਕਸੇ ਵਿਚ ਡੁਬਕੀ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹਨ. ਫਿਰ ਉਹ ਜਿੰਨਾ ਸੰਭਵ ਹੋ ਸਕੇ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਜੋ ਪੌਦੇ ਨਾ ਖਿੱਚੇ. ਜੇ ਪੌਦੇ ਅੱਕ ਗਏ ਹਨ ਅਤੇ ਰੰਗ ਵਿੱਚ ਫਿੱਕੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖੁਆਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਨਾਈਟ੍ਰੋਜਨ, ਫਾਸਫੋਰਸ ਅਤੇ ਪੋਟਾਸ਼ੀਅਮ (10- ਪਾਣੀ ਪ੍ਰਤੀ 30-50 ਗ੍ਰਾਮ) ਵਾਲੀਆਂ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਖਾਦਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨਾ ਬਿਹਤਰ ਹੈ. ਫਿਜੀਲਿਸ ਜੈਵਿਕ ਖਾਦ (ਖਾਦ 1:10, ਪੰਛੀ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ 1:15) ਨਾਲ ਖਾਣ ਲਈ ਜਵਾਬਦੇਹ ਹੈ. ਬੀਜ ਦੀ ਮਿਆਦ 40-45 ਦਿਨ ਹੈ.

ਜਦੋਂ ਮਈ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿਚ ਪੌਦੇ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਬੀਜ ਬੀਜਣਾ ਅਪ੍ਰੈਲ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿਚ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਖੁੱਲੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਪੌਦੇ ਲਗਾਉਣ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਖਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: ਪਾਣੀ ਘਟਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪੌਦੇ ਇਕ ਦਿਨ ਲਈ ਪਹਿਲਾਂ ਕੱ takenੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਬਾਹਰ. ਲਾਉਣਾ ਅੱਗੇ ਪਾਣੀ. ਲਾਉਣਾ ਪਾਣੀ ਦੇ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਿੰਜਿਆ ਮੋਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.

ਵਧ ਰਹੇ ਮੌਸਮ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਮਿੱਟੀ senਿੱਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜੰਗਲੀ ਬੂਟੀ ਨੂੰ ਨਿਯਮਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਲੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪੌਦਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਆਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਿੰਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਫਲਾਂ ਦੀ ਕਟਾਈ ਜੂਨ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ - ਜੁਲਾਈ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ.

ਫਿਜ਼ੀਲੀਅਸ ਚੁਟਕੀ ਅਤੇ ਛਾਂਗਦੇ ਬਿਨਾਂ ਉਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਪੌਦਿਆਂ ਦੀ ਵਧੇਰੇ ਸ਼ਾਖਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੇ ਵਧੇਰੇ ਫਲ ਬਣਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ, ਪੁੰਜ ਫੁੱਲਣ ਦੀ ਮਿਆਦ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਤੁਸੀਂ ਕਮਤ ਵਧਣੀ ਦੀਆਂ ਸਿਖਰਾਂ ਨੂੰ ਚੁਟਕੀ ਮਾਰ ਸਕਦੇ ਹੋ.

ਸਾਫ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਭੰਡਾਰਨ

ਜੈਵਿਕ ਪੱਕਣ ਦੇ ਪੜਾਅ 'ਤੇ ਫਲ ਕੱtedੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ (ਉਹ ਪਿਆਲਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਫਲ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਸੁੱਕਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ). ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਸਟੋਰੇਜ ਲਈ, ਉਗ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਅਪਾਹਜ ਹਟਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਸਫਾਈ ਨਿਯਮਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.

ਪੱਕੇ ਫਲ ਇੱਕ ਸੁੱਕੇ ਲੱਕੜ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ ਲੱਕੜਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਥੋੜੇ ਜਿਹੇ ਖਿੰਡੇ ਹੋਏ ਹਨ. 1-4 ° C ਦੇ ਤਾਪਮਾਨ 'ਤੇ ਇਕ ਚੰਗੀ ਹਵਾਦਾਰ ਕਮਰੇ ਵਿਚ, ਉਹ 2-3 ਮਹੀਨਿਆਂ ਲਈ ("ਫਲੈਸ਼ ਲਾਈਟਾਂ" ਜਾਂ ਕਵਰ ਨੂੰ ਹਟਾਏ ਬਗੈਰ) ਸਟੋਰ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. ਅਜਿਹੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਵਿਚ ਗੰਦੇ ਫਲ ਸਾਰੇ ਸਰਦੀਆਂ ਵਿਚ ਰੱਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਪੱਕਦੇ ਹਨ.

ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਕੀੜੇ-ਮਕੌੜੇ

ਪੌਦੇ, ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਪੌਲੀਫਾਗਸ ਕੀੜਿਆਂ (ਰਿੱਛ, ਤਾਰਾਂ ਦਾ ਕੀੜਾ), ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਦੇਰ ਨਾਲ ਝੁਲਸਣ, ਕਾਲੇ ਧੱਬੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਨਾਈਟਸੈਡ ਰੋਗਾਂ ਦੁਆਰਾ ਨੁਕਸਾਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ.

ਆਪਣੇ ਟੇਬਲ ਨੂੰ

ਮਿੱਠੇ ਪਕਵਾਨ ਅਕਸਰ ਸਟ੍ਰਾਬੇਰੀ ਫਿਜ਼ੀਲਿਸ ਤੋਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ: ਮਾਰੱਮਲੇ, ਜੈਮ, ਕੰਪੋਟੇਜ਼, ਸੁਰੱਖਿਅਤ. ਇਹ ਇਕੋ ਸਬਜ਼ੀ ਹੈ ਜਿਸ ਦੇ ਫਲ ਵਿਚ ਜੈੱਲਿੰਗ ਗੁਣ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਸਾਰੇ ਫਲਾਂ ਤੋਂ ਬਣੇ ਕੈਂਡੀਡ ਫਲ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਵਾਦ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਖਾਣਾ ਪਕਾਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚਿਪਕਦਾਰ ਪਦਾਰਥ ਧੋਣ ਲਈ ਉਬਾਲ ਕੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਿਉਂਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ.

ਪੁਰਾਣੀ ਰਸੋਈ ਪਕਵਾਨਾ ਵਿਚ, ਹੇਠ ਦਿੱਤੇ ਪਕਵਾਨਾ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ: ਵਰਤਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਫਲ ਬਰਫ ਤੇ 24 ਘੰਟਿਆਂ ਲਈ ਠੰledੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਫਿਰ, ਇਕ ਪਰਲੀ ਦੇ ਕਟੋਰੇ ਵਿਚ ਜੋੜ ਕੇ, ਠੰ toੇ ਹੋਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਦੋ ਵਾਰ ਤਰਲ ਚੀਨੀ ਦੀ ਸ਼ਰਬਤ ਨਾਲ, ਫਿਰ ਘੱਟ ਗਰਮੀ ਵਿਚ ਉਬਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. .

ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਪੱਕੇ ਫਲ ਸੁੱਕੇ ਅਤੇ ਸੁੱਕੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਕੰਪੋਟਸ, ਪੁਡਿੰਗ ਜਾਂ ਪੀਲਾਫ ਲਈ ਵਰਤੇ ਜਾਣਗੇ.

ਸੁਆਦੀ (ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਘੱਟ) ਪਕਵਾਨਾ

ਮੈਕਸੀਕਨ ਫਿਜ਼ੀਲਿਸ ਤੋਂ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਵਾਲਾ ਕੈਵੀਅਰ. ਭੌਤਿਕ ਫਲ ਅਤੇ ਗਾਜਰ ਧੋਵੋ. ਪੀਲ ਗਾਜਰ ਅਤੇ ਪਿਆਜ਼. ਸਾਰੀਆਂ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਬਾਰੀਕ ਕੱਟੋ ਅਤੇ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਦੇ ਤੇਲ ਵਿੱਚ ਤਲ ਕੇ ਤਦ ਤਕ ਗਾਜਰ ਨਰਮ ਹੋਣ ਤੱਕ ਅਤੇ ਪਿਆਜ਼ ਸੁਨਹਿਰੀ ਭੂਰੇ ਹੋਣ. ਇੱਕ ਮੀਟ ਪੀਹਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਪੁੰਜ ਨੂੰ ਪਾਸ ਕਰੋ, ਲੂਣ ਅਤੇ ਮਸਾਲੇ ਪਾਓ.

ਤੁਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਭੁੰਲ ਸਕਦੇ, ਪਰ ਪਕਾਉ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਮੀਟ ਦੀ ਚੱਕੀ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘੋਗੇ, ਆਦਿ.

ਗਾਜਰ ਦੇ 400 g, ਪਿਆਜ਼ ਦੇ 300 g, ਸਬਜ਼ੀ ਦੇ ਤੇਲ, ਨਮਕ, ਮਸਾਲੇ - ਫਲ ਦੇ 1 ਕਿਲੋ ਲਈ.

ਕੈਂਡੀਡ ਸਟ੍ਰਾਬੇਰੀ ਅਤੇ ਪੇਰੂਵੀਅਨ ਫਿਜਾਲੀਸ. ਜੈਮ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪਕਾਓ ਜੋ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਉਗ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਗਰਮ ਸ਼ਰਬਤ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਿਈਵੀ ਦੁਆਰਾ ਕੱrainੋ, ਅਤੇ ਫਲ ਨੂੰ ਸਿਈਵੀ ਵਿੱਚ ਛੱਡ ਦਿਓ

24 ਘੰਟੇ. ਸਟੀਫਡ ਦਾਣੇ ਵਾਲੀ ਚੀਨੀ ਵਿਚ ਫਲ ਪਾਓ, ਰਲਾਓ, ਇਕ ਸਿਈਵੀ ਤੇ ​​ਵਾਪਸ ਜਾਓ ਅਤੇ, ਹਿੱਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵਧੇਰੇ ਚੀਨੀ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰੋ. ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਅਤੇ ਸਮੇਂ-ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਫਲ ਮੋੜ ਕੇ ਫਲ ਨੂੰ ਹਵਾ ਵਿਚ ਜਾਂ ਤੰਦੂਰ ਵਿਚ ਘੱਟ ਗਰਮੀ ਤੋਂ ਸੁੱਕੋ.


ਵੀਡੀਓ ਦੇਖੋ: 10 ਮਨਵਗਆਨਕ ਥਰਲਰ ਜ ਤਹਡ ਸਰ ਨਲ ਪਰ ਤਰਹ ਭਜ ਹਏ ਹਨ